دانشجویان علوم تربیتی کتابچه شهادت مثل پرواز را منتشر کردند

به گزارش آستان‌نیوز، سیزدهم آبان در تقویم تاریخی ایران همواره یادآور حوادثی، چون تبعید امام خمینی در سال ۱۳۴۳، کشتار دانش‌آموزان در سال ۱۳۵۷ و تسخیر لانه جاسوسی در سال ۱۳۵۸ است. این مناسبت که نماد استکبارستیزی شناخته می‌شود، امسال با یاد ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم شهیدِ حمله موشکی نهم اسفندماه ۱۴۰۴ متجاوزان آمریکایی به مدرسه شجره طیبه میناب، رنگ‌وبوی دیگری یافته است. در همین راستا، دانشجویان انجمن علمی علوم تربیتی دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع) با تدوین این اثر، تلاش کرده‌اند ضمن ادای دین به مقام این شهدا، رسالت آگاهی‌بخشی خود را در فضای دانشگاهی، ایفا کنند.

مدرسه؛ کانون پرورش تفکر و هدف کینه دشمن

محتوای این کتابچه با استناد به بیانات حضرت آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، رهبر شهید انقلاب اسلامی (رضوان‌الله تعالی علیه) به تبیین چرایی حمله دشمن به یک محیط آموزشی می‌پردازد. ایشان در دیدار با دانش‌آموزان، با تاکید بر لزوم جهاد تبیین، فرموده بودند: دشمن برای ذهن فعال نوجوان خردمند امروزی محتوای دروغین تولید می‌کند. بر پایه مطالب این اثر، هدف از اصابت موشک به مدرسه صرفاً گرفتن جان کودکان نبود؛ بلکه متجاوزان از شکل‌گیری نسلی هراس دارند که قدرت تشخیص حقیقت از دروغ را در فضای مدرسه تمرین می‌کند.

روایت معلمی که الفبای ایثار را تدریس کرد

بخش دیگری از این گزارش مکتوب، به فداکاری ماندانا سالاری، معلم ۲۹ ساله پایه اول مدرسه میناب اختصاص دارد که با شیوه‌هایی خلاقانه الفبا را به کودکان آموزش می‌داد. این معلم دلسوز در لحظه وقوع حادثه، چهار دانش‌آموز را در آغوش کشیده بود و پیکر او در نیمه‌شب در حالی پیدا شد که هنوز بچه‌ها را رها نکرده بود. اکنون بازماندگان این حادثه، حرف «ش» را با نام این معلم شهید به یاد می‌آورند.

دعوت به پویش من صدای مینابم

این کتابچه در صفحات پایانی، رسالت امروز جامعه را خواندن، آگاه شدن و ادامه‌دادن مسیر شهدا می‌داند. در این اثر با یادآوری توصیه‌های رهبر شهید انقلاب اسلامی (قدس الله نفسه‌الزکیه) مبنی بر احساس مسئولیت در قبال حقیقت، از مخاطبان خواسته شده است تا در مراسم ۱۳ آبان امسال تصاویر شهدای میناب را همراه داشته باشند. همچنین پیوستن به پویش ۱+۱۶۸ با هشتگ «#من_صدای_مینابم»، به‌عنوان گامی برای پیگیری حقوقی این جنایت و جایگزینی حمایت عملی به‌جای شعار‌های کلیشه‌ای پیشنهاد شده است.

گفتنی است، این اثر فرهنگی با پیام آنها در کلاس درس شهید شدند؛ ما نامشان را در همان کلاس زنده نگه می‌داریم یادآور می‌شود: مدرسه جای پرواز است، نه جای پرتاب موشک.