وقتی «صدقه» با نام امام رضا (ع) به «رزق متبرک» بدل می‌شود

اما دو دهه فعالیت در مسیر خیرخواهی، برگ برنده‌ای داشت که او هنوز آن را رو نکرده بود؛ تا اینکه دعوتنامه‌ای از سوی «مرکز امور بانوان و خانواده بنیاد کرامت رضوی»، به دستش رسید.

به گزارش آستان نیوز، این بانو به جمع اعضای «باشگاه گوهرشاد» پیوست؛ همان‌جایی که قرار است بانوان نیکوکار، حلقهٔ وصل رأفت رضوی به سفرهٔ نیازمندان باشند. دعوت مرکز امور بانوان، سرآغاز فصلی جدید در زندگی او بود. روزی که قرار شد بسته‌های معیشتی را میان خانواده‌های احسان پذیر توزیع کند، همه چیز برایش رنگ‌وبوی دیگری، داشت.

وقتی «صدقه» به «رزق رضوی» تبدیل شد

او همیشه بسته‌ها را خودش به دست نیازمندان می‌رساند، اما این بار همراهی خادمان بارگاه منور امام رضا (ع) با لباس‌های خدمت و عطر آشنای حرم، شکوه دیگری به این کار بخشیده بود. وقتی بسته‌ای را که نام مبارک امام هشتم (ع) بر آن نقش بسته بود به خانواده‌ها تقدیم می‌کرد، لرزش دست‌ها و اشک شوق را در چشمان آنها می‌دید.

او در آن لحظات، حسی را تجربه کرد که در تمام این ۲۰ سال سابقه نیکوکاری‌اش بی‌سابقه بود. بانو دریافت که وقتی کار خیر تحت لوای نام امام رضا (ع) و با برنامه‌ریزی مرکز امور بانوان بنیاد کرامت انجام می‌شود، دیگر صرفاً یک کمک معیشتی ساده نیست؛ بلکه «تکریم» است. او می‌دید که خانواده‌ها نه به عنوان یک مستمند، که به عنوان «میهمان امام» این هدایا را دریافت می‌کنند.

حس شیرین انتساب به امام رئوف (ع)

در این میان، حال دل بانو هم دگرگون شده بود. او که سال‌ها به‌تنهایی بار این مسئولیت را بر دوش می‌کشید، حالا خودش را «منتسب» به آستان مقدس حضرت رضا (ع) می‌دید. این حس که او واسطهٔ رساندن مهربانی امام به خانه‌های تاریک است، چنان لرزه‌ای بر جانش انداخت که تمام خاطرات گذشته در برابر این شکوه، کم‌رنگ شدند.

مرکز امور بانوان بنیاد کرامت رضوی با طراحی «باشگاه گوهرشاد»، مسیری را ایجاد کرد تا بانوان نیکوکار فراتر از عمل خیر، لذت خدمت در سایه خورشید را بچشند. این بانو حالا می‌داند که نیکوکاری‌اش رنگ‌وبوی تقدس گرفته است؛ او دیگر تنها یک زن خیرخواه نیست، او سفیر مهربانیِ آقایی است که هیچ‌کس را ناامید از درگاهش نمی‌راند.

این داستان، روایت پیوند تجربه ۲۰ساله یک بانو باتدبیر مرکزی است که می‌کوشد کرامت انسانی را در زیباترین شکل خود معنا کند.