معلمان چالش‌های تربیتی پسا‌جنگ را به فرصتی برای رشد دانش‌آموزان تبدیل می‌کنند

به گزارش آستان نیوز، دکتر عباس عباس‌پور، استاد دانشگاه علامه طباطبایی، در این نشست با استناد به نظریات کانت، تعلیم‌وتربیت را در کنار حکومت‌داری از دشوارترین علوم بشری دانست و اظهار کرد: موقعیت فعلی نظام آموزشی در دوران پسا‌جنگ نباید صرفاً یک تهدید تلقی شود؛ بلکه این دشواری‌ها بستری برای رشد و رسیدن به رسالت واقعی مربی‌گری است.

وی با تبیین تفاوت‌های روان‌شناسی میان چالش و تهدید افزود: چالش زمانی رخ می‌دهد که تقاضا‌ها دشوار، اما رشد‌دهنده باشند؛ درحالی‌که تهدید ناشی از پیشی گرفتن فشار‌ها بر منابع مقابله‌ای ماست.

ضرورت آمادگی مهارتی و شناختی پیش از ورود به کلاس

این استاد دانشگاه با تأکید بر اینکه معلم باید با آمادگی ذهنی و مهارتی کامل وارد کلاس شود، خاطرنشان کرد: مفاهیم آموزشی به‌صورت فی‌البداهه شکل نمی‌گیرند و همان‌گونه که یک رزمنده برای حضور در میدان نبرد نیازمند سلاح و آمادگی است، مربی نیز برای اداره کلاس در دوران پسا‌جنگ به آمادگی پیشین نیاز دارد.

وی تصریح کرد: وجود چالش به معنای نبود تنش نیست؛ بلکه معلم باید توان تحمل فشار و تجربه آن را داشته باشد تا بتواند در شرایط دشوار به تعادل سازنده برسد و از فرسایش روانی جلوگیری کند.

نقش تکرار و ممارست در ارتقای عملکرد حرفه‌ای

وی با بیان اینکه عملکرد بهتر تابع عمل و تکرار بیشتر است یادآور شد: همان‌گونه که یک کوزه‌گر یا صنعتگر با سال‌ها ممارست به هنر خود مسلط می‌شود، معلم نیز باید با تمرین مستمر به تسلط حرفه‌ای دست یابد.

عباس‌پور با اشاره به ضرب‌المثل «کار نیکو کردن از پر کردن است»، تأکید کرد: چالش‌ها باید به‌عنوان یک انرژی روانی برای برخورد فعال و پرو اکتیو با مسائل تعلیم‌وتربیت عمل کنند تا معلم بتواند به‌جای انفعال، باقدرت بیشتری بر شرایط پیچیده آموزشی مسلط شود.

نوآوری در میدان نبرد آموزشی با مهارت‌های جدید

در بخش دیگری از این نشست بر لزوم نوآوری در شیوه‌های تدریس تأکید و عنوان شد که با نسخه‌های دیروز نمی‌توان مسائل امروز را حل کرد.

این پژوهشگر حوزه تعلیم‌وتربیت با مقایسه شرایط آموزشی با جریان جنگ بیان کرد: مربی باید همیشه دو قدم از آسیب‌ها و دشمن جلوتر باشد و مهارت‌هایی کسب کند که طرف مقابل در اختیار ندارد.

وی با اشاره به تجربه‌های تاریخی نبرد‌ها خاطرنشان کرد: پیروزی زمانی حاصل می‌شود که شما با بازسازی استعداد‌های خود، ضربه‌ای وارد کنید که برای طرف مقابل غیر قابل تصور باشد و در تعلیم‌وتربیت نیز باید چنین رویکردی داشت.

واکاوی آسیب‌های دانش‌آموزی و مدیریت جنگ‌های نوین

در ادامه این برنامه به تنوع آسیب‌های وارد شده به دانش‌آموزان در دوران پس از بحران اشاره شد که شامل چهار گروه اصلی از جمله آسیب‌دیدگان مستقیم، افرادی که مسکن خود را ازدست‌داده‌اند، کسانی که شاهد تخریب بوده‌اند و در نهایت گروهی است که تحت تأثیر غیر‌مستقیم و روانی بحران قرار دارند.

اساتید حاضر تأکید کردند: امروزه با بیش از ۲۰۰ نوع جنگ از جمله جنگ‌شناختی رو‌به‌رو هستیم که به‌شدت بر روان دانش‌آموز و تمرکز مربی اثر می‌گذارد و نظام آموزشی باید با درنظرگرفتن این بستر‌های زمینه‌مند، مقابله قوی‌تری با کاستی‌ها داشته باشد.

معلمی به‌عنوان حوزه حرفه‌ای استثنائی در بحران

در پایان این نشست با تأکید بر اینکه حرفه معلمی را نمی‌توان با هر شغلی مقایسه کرد، مطرح شد: وجه آموزشی و سلامت کار معلمان در دنیا از استاندارد‌های بسیار دشواری برخوردار است. مربیان باید با تقویت تاب‌آوری و تمایل به پیشرفت، اجازه ندهند فشار روانی‌های محیطی به دانش‌آموزان منتقل شود و با جستجوی مهارت‌های جدید، از این بستر برای رسیدن به سطح جدیدی از تسلط حرفه‌ای استفاده کنند تا صیانت از آینده نسل جوان به بهترین شکل ممکن رقم بخورد.

گفتنی است، این نشست علمی باهدف توانمندسازی مربیان برای مواجهه با پیچیدگی‌های آموزشی در دوران انتقال برگزار شد و در پایان به شرکت‌کنندگان گواهی معتبر علمی اعطا شد.