به گزارش آستاننیوز، در این مجلس، آیتالله محمود خدابخشیان بر ضرورت بازخوانی مسئولیتهای اجتماعی دینداران و عالمان تأکید کرد.
وی در سخنانش، با ارائه الگویی از سلوک دینی، مفهوم مرجعیت را فراتر از جایگاه علمی، یک جایگاه بارگیری و مسئولیتپذیری دانست.
آیتالله خدابخشیان در تبیین جایگاه مرجعیت دینی تصریح کرد: مرجع تقلید صرفاً یک منبع برای استخراج احکام نیست، بلکه باید توانایی برداشتن بار مقلدان را داشته باشد. این به معنای مسئولیتپذیری تمامعیار در قبال چالشهای روحی و اجتماعی آنان است؛ بهگونهای که در سیره بزرگانی همچون شیخ مفید و آیتالله گلپایگانی مشاهده میکنیم که چگونه با تواضع و دردمندی، بار مشکلات جامعه را بر دوش میکشیدند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به واکاوی مفهوم «بِرّ» (نیکی) در روابط اجتماعی پرداخت و افزود: نیکی کردن بدون «رفق و مدارا» ناقص است. در نظام تربیتی و خانوادگی، نیکی بدون رفق، نهتنها اثرگذار نیست، بلکه گاهی میتواند تخریبگر باشد. در آموزشوپرورش و محیطهای خانواده، اگر خیرخواهی با زبان نرم و سیره مداراگرایانه همراه نباشد، نتیجه معکوس خواهد داد.
این کارشناس مذهبی با استناد به منابع دینی، خیرخواهی نسبت به افراد دور و نزدیک را از ارکان اصلاح جامعه برشمرد.
آیتالله خدابخشیان با تشریح مفهوم ذکر کثیر گفت: اشتباه رایج این است که تصور کنیم ذکر کثیر صرفاً تکرار لفظی نامهای الهی است اما ذکر کثیر یعنی اتصال تمام شئونات زندگی به خداوند متعال. این بدان معناست که فرد در لحظه تصمیمگیری، در زمان برخورد با مشکلات، یاد خدا را به عنوان اصلیترین ملاک عمل در نظر بگیرد.
وی با تأکید بر اینکه نباید به رفتارهای ناشی از نفسانیات تن داد، ادامه داد: مؤمن باید در تمام امور، برخوردها و واکنشهایش، حقیقت الهی را جستجو کند. سیره عملی شخصیتهایی مانند آیتالله بهجت، نمونهای از این ذکر قلبی است که به تواضع در عمل و اثرگذاری رفتار منتج میشد.
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز