تاریخ چنین شکوه و عظمتی را در تشییع خود ندیده بود. مردم عراق با جانودل از رهبر شهید، کسی که سالها آرزوی زیارت کربلا و نجف را داشت، تجلیل کردند. مردم عراق و خانوادههایشان چقدر دوست داشتند که رهبر شهید را در زمان حیات ملاقات کنند و به تکریمش، بروند.
عرب، رسم مهماننوازی دارد؛ رسم دوستداشتن زائر حسین. حالا نوبت ماست؛ نوبت ماست که از این تشییع باشکوه، از این مهماننوازی بینظیر مردم عراق، تقدیر و تشکر کنیم.
ساعت از۲۱ گذشته و مقابل بست شیخ طوسی حرم مطهر رضوی، خادمان با لباسهای خدمتی ساده و اسپند به دست ایستادهاند. بوی اسپند به آسمان میرود و من شامهام را از این ادب، احترام و مهماننوازی پر میکنم؛ چیزی که در رگوریشه خود داریم.
مردان عرب، پیرمردان سالخورده و بزرگان و شیوخ عشایر عراقی، دشداشه به تن، عبای عربی بر دوش و چفیه و عقال، بر سر دارند.
دست در دست هم دانه به دانه به سمت بارگاه منور رضوی حرکت میکنند و یکی از افراد جلو میرود و به زبان عربی، برای زائران شعر میخواند و از آنان، تقدیر میکند.
مردان عرب اشک بر چشم دارند و ایستاده و استوار قدم برمیدارند. نزدیک در ورودی شیخ طوسی میرسیم. اذن دخول را همه با هم میخوانند. شانههای مردانهشان یکدرمیان میلرزد.
همراهشان وارد صحن جمهوری میشویم. تولیت معظم آستان قدس رضوی و مدیر عالی حرم مطهر رضوی، به استقبالشان میآیند و خوشامد، میگویند.
گویی از میان آنها، یکی از عربها با لهجه عربی و به زبان ایرانی، تا تولیت را میبیند، با صدای بلند و بغضی در گلو فریاد میزند: «لبیک یا خامنهای، لبیک یا حسین!»
دانهدانه مردان عرب همصدا و همنوا با او میشوند:
«لبیک یا قائد! الموت لأمریکا! الموت لإسرائیل! الموت لأمریکا! الموت لإسرائیل! لبیک یا خامنهای!»
مرد دیگری از میان همان شیوخ عرب سخن برمیدارد و لب میگشاید: «ابوالفضل علمدار، خامنهای نگهدار! ابوالفضل علمدار، خامنهای نگهدار!»
باشکوه وارد حرم شدهاند. نزدیک ضریح میشوند، میایستند، اشک میریزند و خدا را، شاکر میشوند.
چه ادب و احترامی است میان شما مردان عرب! چه گرامیداشت باشکوهی از طرف مقام معظم رهبری برای مهمانان! به حریم امن رضوی، خوش آمدهاید.
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز