رواق شیخ بهایی محل دفن عالم بزرگ، شیخ محمد بهاءالدین عاملی معروف به شیخ بهایی رحمتاللهعلیه (متوفای ۱۰۳۱ق) است. این رواق که پیشتر منزل و مدرسه شیخ بهایی بوده، در سال ۱۳۶۴ق با مساحت حدود ۱۰۲ متر مربع بازسازی و به طرز باشکوهی تجدید بنا شد.
رواق شیخ بهایی از شمال به صحن آزادی، از جنوب به راهروی ولایت و رواق امام خمینی (ره)، از شرق به رواق دارالعباده و از غرب به رواق دارالزهد متصل است و مسیر تردد زائران را تسهیل میکند. سقف و دیوارهای رواق با آینهکاری، گچبری و تزئینات هنری، فضایی روحانی و معنوی به وجود آورده است.
در بالای مقبره شیخ بهایی و در میان آینه کاریهای زیبای رواق، کتیبهای سنگی و شکوهمند به طول ۲۷۰ و عرض ۷۰ سانتی متر و ضخامت ۴ سانتی متر نصب شده است. جنس این کتیبه اهدایی از سنگ مرمر سبز بدون رگه و در گوشههای آن تزئینات طلا کاری است.
در این کتیبه تاریخچه کوتاهی از زندگی این عالم پرآوازه که نقش بسزایی در توسعه حرم ملک پاسبان حضرت رضا (ع) داشته به صورت حجاری با روش سندبلاست با خطاطی استاد تعریفی و استاد توکلی آمده است و به معرفی تالیفات مهم، کارهای برجسته و شاگردان مطرح وی پرداخته شده است.
همچنین درب چوبی مرقد شیخ بهایی در صحن آزادی، ظریفترین نمونه چوبی دوره پهلوی، اثر هنرمند گلپایگانی، استاد حیدر نیکنام از دیگر جلوههای زیبایی در این رواق میباشد.
در صفحه «رواق شیخ بهایی» در پایگاه آستاننیوز رویدادهای مرتبط با این رواق از حرم مطهر رضوی گردآوری شده است.
