چهره مهربان دین را در آثار ادبی به کودکان و نوجوانان نشان دهیم

به گزارش آستان نیوز، این نشست با حضور داوود امیریان، نویسنده اثر و سمیه جمالی، کارشناس و مجری حوزه ادبیات کودک‌ونوجوان برگزار شد و در آن درباره روایت طنز در مفاهیم مذهبی و جنگ و همچنین نقش تجربه‌های زیسته نویسنده در شکل‌گیری داستان این کتاب گفت‌و‌گو شد.

خاطره‌ای کودکانه که به داستان تبدیل شد

داوود امیریان در ابتدای این نشست با ابراز خرسندی از حضور در جمع نوجوانان گفت: اگر زندگی حضرت علی (ع) را به صد قسمت تقسیم کنیم، ۹۹ قسمت آن زندگی، خانواده، کار، تلاش و علم‌آموزی بوده و فقط بخش کوچکی به جنگ و مبارزه مربوط می‌شود؛ اما ما معمولاً همان بخش مبارزه را پررنگ می‌کنیم.

وی افزود: حضرت عباس (ع) معماری و بنایی می‌کردند، امام صادق (ع) تجارت داشتند و امام علی (ع) نخلستان‌های بزرگی در مدینه داشتند، اما ما کمتر درباره این بخش‌های زندگی ائمه معصومین (ع) صحبت کرده‌ایم.

این نویسنده درباره ایده شکل‌گیری کتاب «روزهٔ کله‌گاوی»، گفت: هدفم این بود که چهره پنهان و مهربان مذهب را نشان بدهم. متأسفانه گاهی روزه و عبادت را آن‌قدر سخت و ترسناک معرفی می‌کنیم که کودک تصور می‌کند اگر روزه نگیرد حتماً مجازات می‌شود؛ درحالی‌که روزه و نماز نوعی شکرگزاری برای نعمت‌های خداوند محسوب می‌شود.

امیریان در بخش دیگری از این نشست به خاطره‌ای از دوران کودکی خود اشاره کرد که الهام‌بخش این کتاب بوده است و گفت: وقتی ۱۱ یا ۱۲ساله بودم، چون ما را برای سحری بیدار نمی‌کردند، به خواهرم سپردم اگر بیدار شدی من را هم بیدار کن. او هم یک‌کاسه آب روی صورتم ریخت و دعوایمان شد. وقتی خواستم این کتاب را بنویسم از همین خاطره شروع کردم.

وی با اشاره به تجربه روزه‌داری در نوجوانی افزود: روزه‌گرفتن در تابستان‌های داغ برای ما سخت بود، اما هنگام افطار حال خوبی داشتیم و همین حس خوب مهم‌ترین بخش عبادت است.

شوخ‌طبعی بخشی از حقیقت جنگ است

امیریان در بخشی از سخنان خود با اشاره به تفاوت روایت جنگ در گذشته و امروز اظهار کرد: ما امروز در دل داستان زندگی می‌کنیم و باید این اتفاقات را ثبت کنیم تا فراموش نشوند.

وی با یادآوری روز‌های بمباران تهران در جریان جنگ تحمیلی رمضان گفت: در دوران جنگ وقتی حمله می‌شد، مردم به جای رفتن به پناهگاه روی پشت‌بام می‌آمدند و اتفاقات را تحلیل می‌کردند. همه این تجربه‌ها داستان‌هایی هستند که باید نوشته شوند؛ از شهدای مدرسه میناب تا خانواده‌هایی که در موشک‌باران آسیب دیدند.

این نویسنده در پاسخ به پرسش یکی از مخاطبان درباره استفاده از طنز در آثار مرتبط با جنگ گفت: متأسفانه ادبیات ما گاهی بیش از حد عبوس است؛ در حالی که شوخ‌طبعی بخشی از زندگی مردم ایران و حتی جبهه‌ها بوده است.

وی ادامه داد: در رسانه‌ها بیشتر رزمنده‌ها را در حال گریه و عزاداری نشان می‌دادند، اما در جبهه شوخی و طنز هم جریان داشت و رزمنده‌ها حتی در سخت‌ترین لحظات روحیه یکدیگر را حفظ می‌کردند.

نویسندگی؛ استعدادی که باید کشف شود

امیریان در پایان نشست درباره مسیر نویسنده شدن خود گفت: نویسندگی مثل یک بیماری شیرین است. خداوند به هر انسانی استعدادی داده و مهم این است که آن استعداد را پیدا کند. من از همان سال‌های ابتدایی مدرسه کتاب‌خوانی را شروع کردم و همین علاقه مسیر نویسندگی را برایم شکل داد.

ادبیات کودک باید مفاهیم را شیرین روایت کند

در ادامه این نشست، سمیه جمالی، کارشناس و مجری حوزه ادبیات کودک و نوجوان، با گرامی‌داشت یاد کتاب‌خوان‌ترین رهبر انقلاب و شهدای عملیات رمضان گفت: در کتاب «روزه کله‌گاوی» نویسنده بدون نصیحت مستقیم، از طریق یک داستان طنز و شیرین، کودک را به مفهوم روزه و شکرگزاری نزدیک می‌کند؛ زیرا کودکان دوست دارند مفاهیم را از دل قصه یاد بگیرند.

وی افزود: برای تاثیرگذاری بیشتر سنت‌ها و مفاهیم مذهبی برای مخاطب نوجوان باید آنها را شیرین روایت کرد و داستان یکی از بهترین ابزار‌ها برای انتقال این مفاهیم است.

جمالی همچنین با اشاره به آثار طنز امیریان درباره جنگ گفت: آقای امیریان در برخی آثار خود خاطرات جنگ را با زبان طنز روایت کرده‌اند و همین ویژگی آثارشان را برای نوجوانان جذاب‌تر کرده است.

کتاب «روزه کله‌گاوی» نوشته داوود امیریان با تصویرگری ملیحه کامیاب در ۲۴ صفحه و برای گروه سنی ۷ تا ۹ سال از سوی انتشارات به‌نشر وابسته به آستان قدس رضوی منتشر شده است. این اثر تلاش می‌کند با زبانی طنز، شیرین و صمیمی مفهوم روزه‌داری و شکرگزاری را برای کودکان روایت کند.