مبارزِ دائمیِ خستگی‌نا‌پذیر

مبارزه برای او مقطعی نبود؛ سبک زندگی بود. از روز‌های آغازین نهضت در مشهد تا سال‌های سخت مسئولیت، از ترور تا تحریم و تهدید، از جنگ تا فتنه، از مظلومیت و تنهایی تا اقتدار، هیچ‌گاه میدان را ترک نکرد.

خستگی را نمی‌شناخت، همچون مقتدایش خمینی کبیر هم به هدف، هم به راه، هم به مردم و هم به خدایش ایمان داشت.

حالا پس از عمری مجاهدت بی‌وقفه، قرار است به آغوش کسی بازگردد که سال‌ها او را مبارزِ دائمی و خستگی‌ناپذیر می‌خواند؛ و شاید راز ماندگاری همین باشد؛ مردانی که تمام عمر، از خاکریز نفس خود عبور می‌کنند، در پایان به همان جایی بازمی‌گردند که دلشان سال‌ها پیش در آن جا مانده بود.

حرم رضوی، این روز‌ها تنها میزبان یک پیکر نیست؛ میزبان فصلی از تاریخ است. حرمی که در یک قرن اخیر، خاطره قیام، انقلاب، بدرقه مجاهدان و اشک‌های یک ملت را در سینه خود حفظ کرده، این بار نیز روایت دیگری را در حافظه تاریخ ثبت می‌کند.

چه بازگشت باشکوهی به صحن‌های نورانی امام رئوف. آری... «مبارز دائمی و خستگی‌ناپذیر»، سرانجام به آغوش «مبارز دائمی و خستگی‌ناپذیر» باز خواهد گشت.

حسین سعیدی| مدیر تأمین محتوای فرهنگی و تبلیغی حرم مطهر رضوی