تعالیم امام رضا (ع) به زنان معاصر، زیستن آگاهانه در مسیر بازگشت به سوی خدا را می‌آموزد

به گزارش آستان‌نیوز، در راستای برگزاری ششمین کنگره جهانی حضرت رضا(ع)، چهاردهمین پیش‌نشست بین‌المللی این رویداد با موضوع «حقوق و کرامت انسانی در تعالیم تمدنی اهل‌بیت(ع) با تأکید بر آموزه‌های امام رضا(ع)» روز پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ در دفتر رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در بانکوک، تایلند برگزار شد.

این نشست با حضور شماری از استادان، پژوهشگران و فعالان فرهنگی از کشورهای مختلف، به بررسی ظرفیت‌های معرفتی، اخلاقی و تمدنی سیره رضوی در مواجهه با مسائل انسان معاصر اختصاص داشت.

در این نشست، پیایاوادی تونگکراپراسرت با ارائه روایتی شخصی از مسیر آشنایی خود با اسلام، تجربه زیسته‌اش را به‌عنوان زنی مسلمان در تایلند با حاضران در میان گذاشت و گفت: به جای ارائه یک مقاله صرفاً دانشگاهی، ترجیح می‌دهم از جست‌وجوی شخصی خود برای یافتن معنا، هدف و حقیقت سخن بگویم؛ مسیری که در نهایت مرا به اسلام و سپس به شناختی عمیق‌تر از آموزه‌های اهل‌بیت(ع) رساند.

وی با اشاره به اینکه در خانواده‌ای بودایی در تایلند متولد و بزرگ شده است، اظهار کرد: پدرم از کودکی مرا به اندیشیدن درباره پرسش‌های بنیادین زندگی، روح انسان و هدف از وجود فرا می‌خواند و همین تربیت، روحیه مشاهده، تأمل و جست‌وجوی حقیقت را در من شکل داد.

تونگکراپراسرت در ادامه، به تأثیر تحصیل و فعالیت حرفه‌ای خود در رشته معماری بر شکل‌گیری این مسیر فکری اشاره کرد و افزود: معماری به من آموخت که هر سازه‌ای بر پایه طراحی، نظم، هدف و ساختار شکل می‌گیرد و همین نگاه تحلیلی، این پرسش را در ذهنم پدید آورد که اگر هر بنای استوار، معمار و طراح دارد، پس طراح این جهان عظیم و هماهنگ چه کسی است؟ به گفته او، همین پرسش، نخستین دری بود که او را به سوی مفهوم توحید و ایمان به خدای یگانه هدایت کرد.

این بانوی مسلمان تایلندی با بیان اینکه تأمل در نظم طبیعت و شگفتی‌های آفرینش، یقین او را نسبت به وجود خالقی دانا، حکیم و مهربان عمیق‌تر کرد، گفت: پس از پذیرش اصل توحید، این پرسش برایم جدی شد که اگر خداوند ما را آفریده است، از ما چه می‌خواهد و هدف از زندگی انسان چیست؟ این پرسش، درِ دوم را به روی من گشود؛ یعنی نبوت.

وی در تشریح این مرحله از مسیر آشنایی خود با اسلام افزود: در جریان یک پروژه حرفه‌ای در جنوب تایلند و در مواجهه با جامعه مسلمان آن منطقه، برای شناخت بهتر محیط اجتماعی، مطالعه ترجمه تایلندی قرآن کریم را آغاز کردم؛ اما به‌تدریج دریافتم که تنها در حال مطالعه درباره یک جامعه نیستم، بلکه در حقیقت در حال شناختن خودم هستم.

تونگکراپراسرت با اشاره به اثر عمیق قرآن در شکل‌گیری باورهایش تصریح کرد: آنچه بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد، این بود که قرآن از انسان نمی‌خواهد عقل خود را کنار بگذارد، بلکه بارها او را به اندیشیدن، تعقل، مشاهده و تأمل فرا می‌خواند. همین ویژگی، مرا به این باور رساند که قرآن سخن بشر نیست، بلکه وحی الهی است که از طریق پیامبر اکرم(ص) به انسان‌ها ابلاغ شده است.

وی در ادامه، از «ولایت» به‌عنوان سومین مرحله تعیین‌کننده در مسیر معرفتی خود یاد کرد و گفت: پس از شناخت توحید و نبوت، این پرسش برایم مطرح شد که چگونه باید در مقام یک زن، یک فرد حرفه‌ای و عضوی از جامعه زندگی کنم؛ چگونه میان مسئولیت‌های شغلی، خانوادگی و رشد معنوی تعادل برقرار سازم و چگونه در جهان امروز، زیستی آگاهانه و الهی داشته باشم. پاسخ این پرسش‌ها را در تعالیم اهل‌بیت(ع) و به‌ویژه در آموزه‌های امام رضا(ع) یافتم.

او با اشاره به سفر خود به مشهد و تشرف به حرم مطهر امام رضا(ع) خاطرنشان کرد: زیارت بارگاه نورانی امام رضا(ع) نقطه عطفی در زندگی معنوی من بود و اگرچه برخی تجربه‌های روحی را نمی‌توان به‌تمامی با زبان عقل توصیف کرد، اما می‌توان گفت این سفر، نگاه مرا به زندگی به شکلی عمیق دگرگون ساخت.

این بانوی مسلمان تایلندی با تأکید بر نقش تعالیم اهل‌بیت(ع) در تبدیل باورهای اعتقادی به شیوه‌ای برای زیستن، گفت: توحید به من کمک کرد خداوند را بشناسم، نبوت پیام او را برایم روشن کرد و ولایت به من آموخت که چگونه این مسیر را در زندگی روزمره بپیمایم. به باور من، انسان معاصر تنها نیازمند آموختن شیوه زندگی نیست، بلکه بیش از آن باید بیاموزد چگونه با آگاهی از بازگشت نهایی خود به سوی خداوند زندگی کند.

تونگکراپراسرت در بخش دیگری از سخنان خود، به یکی از حکمت‌های منسوب به امام رضا(ع) اشاره کرد و افزود: این سخن که «برای دنیای خود چنان کار کن که گویی همیشه زنده خواهی بود و برای آخرتت چنان تلاش کن که گویی فردا خواهی مرد»، تأثیر عمیقی بر زندگی من گذاشت و به من آموخت چگونه میان مسئولیت‌های دنیوی و آمادگی معنوی توازن برقرار کنم.

وی همچنین آیه شریفه «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» را یکی از محوری‌ترین آموزه‌های اثرگذار در زندگی خود دانست و اظهار کرد: این آیه تنها جمله‌ای برای زمان مصیبت نیست، بلکه خلاصه‌ای از فلسفه زندگی انسان است؛ یادآوری اینکه ما از خداییم، برای او زندگی می‌کنیم و در نهایت به سوی او بازمی‌گردیم.

او با تأکید بر اینکه تعالیم امام رضا(ع) معیار موفقیت را از سطح ظواهر و دستاوردهای مادی فراتر می‌برد، گفت: موفقیت حقیقی آن است که انسان بتواند زندگی خود را با حکمت و هدف الهی هماهنگ سازد. از نگاه من، بسیاری از چالش‌هایی که زنان امروز با آن مواجه‌اند، نه از ناتوانی یا کمبود فرصت، بلکه از فقدان چارچوبی روشن برای درک معنای عمیق زندگی ناشی می‌شود و آموزه‌های اسلام و هدایت‌های اهل‌بیت(ع) می‌تواند این چارچوب راهگشا را در اختیار آنان، قرار دهد.

پیایاوادی تونگکراپراسرت در پایان با ابراز سپاس نسبت به مسیری که او را به اسلام و معارف اهل‌بیت(ع) رسانده است، گفت: هرچند گاهی آرزو می‌کنم کاش زودتر با این تعالیم آشنا شده بودم، اما عمیقاً شاکرم که خداوند این مسیر را پیش روی من قرار داد و از رهگذر آن، آرامش، اطمینان و فهمی تازه از زندگی به من عطا کرد.