دارالشفای امام رضا (ع)؛ پناه دلِ داروساز همدانی که یک هزار و۱۳۰ کیلومتر برای خدمت به زائران می‌پیماید

به گزارش آستان نیوز، دکتر مرتضی شفیعی داروساز ۶۲ساله همدانی، با رهاکردن مطب و دوری از خانواده، ۱۱۱۳ کیلومتر را به شوق خدمت به زائران طی کرده است. این گزارش، روایتی است از قلبی که در میان قفسه‌های دارو، تپش‌هایش تنها برای امام رضا (ع)، تنظیم شده است.

دکتر مرتضی شفیعی، با کوله‌باری از ۳۰ سال تجربه در علم داروسازی، وقتی پای در داروخانه دارالشفای امام رضا علیه‌السلام می‌گذارد، نه به فکر پیچیدن نسخه‌های رایج که به دنبال التیام زخم‌های دل زائرانی است که در حریم رضوی به دنبال پناهی برای درد‌های خود می‌گردند.

او که از شهر همدان، مسیر طولانی و ۱۵ ساعته قطار را به شوق خدمت برگزیده، معتقد است که اینجا «قطعه‌ای از سرزمین بهشت» است و هر دارو که در دستان زائر قرار می‌گیرد، نشانه‌ای از عنایت خاص حضرت است.

دکتر شفیعی با صدایی که لرزشِ ارادت در آن موج می‌زند، می‌گوید: «از لحظه‌ای که در همدان نیت می‌کنم، انگار سفر آغاز شده است.

هر قدم که به سمت حرم نزدیک‌تر می‌شوم، احساس می‌کنم به کانون نور نزدیک‌تر می‌شوم و صد افسوس که موقع بازگشت، هر قدم دورشدن از دارالشفای امام رضا علیه‌السلام، برایم سنگین و آزاردهنده است.

این رفت‌وآمد‌های مکرر، هزینه‌های سفر و دوری از خانواده برای من نه یک وظیفه که یک توفیق بزرگ است که امام مرا طلبیده است.»

این داروساز باسابقه که امسال سه بار توفیق حضور در دارالشفای امام رضا علیه‌السلام را داشته، تفاوت اینجا را با هر مرکز درمانی دیگر در «بی‌نشانی» خدمت می‌داند: «در محیط کار معمولی، مسائل مادی و دنیوی هم دخیل است، اما در دارالشفای امام رضا علیه‌السلام، هیچ اجر دنیوی وجود ندارد. تنها مزد ما، لطف و نگاهی است که حضرت به ما دارد.

اینجا برای ما روحانی، معنوی و بهشتی است. من همیشه گفته‌ام که اگر در زندگی گشایشی حاصل شده، اگر مشکل فکری یا مالی حل شده، همه از برکتِ فیضِ حضور در همین‌جاست.»

او که خانواده‌اش نیز در این مسیر معنوی همراه و هم‌دما با او هستند، با اشاره به شوق همکاران و مراجعه‌کنندگانش در همدان می‌گوید: «وقتی می‌فهمند راهی دارالشفای امام رضا علیه‌السلام هستم، همه التماس دعا دارند.

این یعنی همه ما در این خیر شریک هستیم. من به نسل جوان‌تر داروسازی توصیه می‌کنم که در کنار تخصص، نیتشان را خدایی کنند؛ چرا که این امامانِ بزرگوار، خورشید‌های آسمان زندگی ما هستند و خدمت به زائرانِ ایشان، بزرگ‌ترین ذخیره برای دنیای فانی و آخرت، باقی است.»

دکتر شفیعی در پایان، نگاهی به گنبد طلایی دارد و در دعایی خالصانه می‌گوید: «امیدوارم دست عنایت اهل‌بیت (ع) همیشه بر سر این کشور و رهبر عزیزتر از جانمان باشد.

آرزویم این است که توفیق خدمت در دارالشفای امام رضا علیه‌السلام، تا آخرین لحظه عمرم از من سلب نشود و همچنان دست‌بوسِ این آستان، باشم.»

حالا دکتر شفیعی در میان هیاهوی نسخه‌ها و بیمارانِ دارالشفای امام رضا علیه‌السلام، نه‌تنها یک متخصص داروساز، بلکه عاشقی است که یک هزار و۱۳۰ کیلومتر را به عشقِ یک «نیم‌نگاه» امام رضا (ع) پیموده تا ثابت کند؛ داروی اصلیِ درد‌های زائران، نه در قفسه‌های داروخانه، بلکه در نیتِ خالصانه و دلِ پر از ارادتِ خادمانِ دارالشفای امام رضا علیه‌السلام، نهفته است.