حضرت رقیه(س)، ‏سند ماندگار حقیقت

نگاهی به وقایع شام نشان می‌دهد، دستگاه حاکم یزید با حبس اهل‌بیت (ع) در ویرانه‌ای ناامن، در پی حذف فیزیکی و خاموش کردن صدای حق‌طلبی اسرا بود. اما در این میان، شهادت حضرت رقیه (س) نه یک پایان، که آغازی برای رسوایی ظالمان و بیداری افکار عمومی آن روزگار شد.

برای درک بهتر این واقعه و نقش کلیدی این بانوی کوچک در حفظ جریان عاشورا، به سراغ فرمایشات آیت‌الله سید محمود بحرالعلوم میردامادی رفته‌ایم تا از منظر این استاد حوزه علمیه نجف، به واکاوی ابعاد این حقیقت بپردازیم.

‏استراتژی الهی برای بقای حقیقت

آیت‌الله بحرالعلوم میردامادی در تبیین جایگاه حضرت رقیه (س) بر این باور است که حضور و شهادت ایشان در شام، یک تصادف تاریخی نبود، بلکه سندی برای اثبات حقانیت اهل‌بیت علیهم‌السلام، محسوب می‌شود.

ایشان با اشاره به کلامی از مرحوم آیت‌الله میرزا جواد تبریزی، می‌گوید: خداوند متعال تقدیر این کودک سه‌ساله را در خرابه شام قرار داد تا سندی زنده برای اثبات واقعه اسارت باشد.

اگر مزار مطهر این بانو در شام نبود، شاید جریان‌های معاند یا روشنفکرنمایان در طول تاریخ، اصل اسارت خاندان پیامبر را انکار می‌کردند و مدعی می‌شدند که چنین واقعه‌ای، رخ نداده است. اما وجود این مزار، گواهی است بر مظلومیت و سندی است که نمی‌توان آن را از حافظه تاریخ پاک کرد.

این استاد حوزه علمیه، با اشاره به نقش مکمل حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س) در بقای کربلا، تصریح می‌کند: در ادبیات دینی مشهور است که اگر حضرت زینب (س) نبود، کربلا در کربلا می‌ماند. در واقع، حضور حضرت رقیه (س) نیز در همین راستا، یک علت مقوم برای بقای نهضت حسینی است.

این کودک با شهادت جان سوز خود و ولوله‌ای که در شام ایجاد کرد، یزید را از ترس آشوب عمومی وادار به عقب‌نشینی از تصمیمات پلیدش کرد و زمینه خروج اسرا از آن خرابه و در نهایت حفظ جان امام زمانشان، حضرت سجاد (ع) را فراهم ساخت و خون این کودک، چراغی برای رسوایی دشمنان شد.

‏مصاحبت با خورشید هدایت

در ادامه این گفت‌و‌گو، آیت‌الله بحرالعلوم میردامادی به حدیث نبوی ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة اشاره کرده و می‌افزاید: امام حسین (ع) خود خورشید هدایت است و هر که با این خورشید مصاحبت کند، خود نیز به منبع نور، تبدیل می‌شود. حضرت رقیه (س) در اثر همین پیوند عمیق و مصاحبت با وجود مقدس سیدالشهدا، به خورشیدی برای افراد غافل تبدیل شد.

این دختر سه‌ساله، درس استقامت را به تمام نسل‌ها آموخت و نشان داد که در مکتب اهل‌بیت (ع)، سن و سال مانعی برای ایفای نقش‌های کلیدی در تاریخ نیست.

بزرگان ما و نسل‌های امروز، همگی از این کودک سه‌ساله درس صبر و ایستادگی در برابر ظلم را، می‌آموزند.

ایشان در پایان با تأکید بر اینکه مزار حضرت رقیه (س) خود شاهد گویایی بر ستم‌های روا شده است، می‌گوید: امروز اگر چه جغرافیای شام درگیر آشوب‌های زمانه است و دسترسی زائران محدود شده، اما غربت حضرت رقیه (س) نه در خلوتی حرم که، در غفلت جهان از حقیقت مظلومیت اوست.

این مزار مطهر، حتی در روز‌های سخت دوری، سندی زنده بر جنایات امویان است؛ همان حقیقتی که امام صادق (ع) در روایتی معتبر در بصائر الدرجات (ص ۳۳۸) و بحارالانوار (ج ۴۶، ص ۷۰) به آن اشاره فرمودند که چگونه یزید با حبس اسرا در خرابه‌ای ناامن، قصد حذف فیزیکی آنان را داشت، اما با شهادت این دردانۀ سه‌ساله، نقشه شوم دشمن نقش برآب شد و جان امام زمان شان حفظ شد.

این مزار کانون جوشان بصیرت است که با گذشت قرن‌ها، همچنان هیمنه ستمگران را به لرزه می‌اندازد؛ چرا که حقیقت کربلا، نه با تغییرات سیاسی یک سرزمین، که در دل‌های بیدار آزادگان عالم، زنده‌تر از همیشه، باقی می‌ماند.