«بزن که خوب میزنی...» از دل غیرت ایرانی و شیعی جوشید

شاعر این شعر سال ۱۳۷۱ در روستای خیرآباد تربت‌جام به دنیا آمد. پیش از پایان دوران دبستان با خانواده برای زندگی به شهر امام رضا (ع) یعنی مشهد مهاجرت کرد.

از همان اوایل شروع دوران طلبگی سراغ شعر و فعالیت ادبی رفت و الان ۶ سال می‌شود که به صورت تخصصی حوزه شعر آیینی را دنبال می‌کند.

شاعر «بزن که خوب می‌زنی» در حاشیه دیدار تولیت با فعالان فرهنگی در آستانه تشییع رهبر شهید (رحمت الله علیه) در مشهد، از تولد این اثر در شب حمله موشکی ایران به پایگاه العدید قطر و درباره روحیه شاعرانه رهبر شهید (رحمت الله علیه) سخن گفت.

موشک‌باران پایگاه العدید و تولد یک حماسه

شاعر «بزن که خوب می‌زنی» درباره چگونگی شکل‌گیری این اثر، گفت: این شعر در شب حمله موشکی ایران به پایگاه نظامی آمریکایی العدید در قطر سروده شد. در آخرین شب جنگ ۱۲ روزه، پای تلویزیون نشسته بودم که همزمان با انتشار خبر حمله موشکی ایران به پایگاه نظامی آمریکا و پخش تصاویر پرتاب موشک‌ها، احساساتم غلیان کرد و این غزل را برای قدردانی از نیرو‌های مسلح و نیرو‌های هوافضا سرودم. نخستین عبارتی که به ذهنم رسید، «بزن که خوب می‌زنی» بود. وقتی آن را زمزمه کردم، متوجه شدم از وزن مناسبی برخوردار است و می‌تواند به‌عنوان ردیف شعر مورد استفاده قرار گیرد؛ از همین‌جا ساختار غزل شکل گرفت.

از توکل تا رستم تهمتن

مقدم با اشاره به رویکرد محتوایی این اثر افزود: از ابتدا تصمیم داشتم در شعر از نماد‌های ملی و مذهبی در کنار یک‌دیگر استفاده کنم تا این تصور که میان هویت ملی و باور‌های دینی تقابلی وجود دارد، کم‌رنگ شود و اثر بتواند با طیف گسترده‌تری از مخاطبان ارتباط برقرار کند.

بر همین اساس، مصرع «تو رستم تهمتنی، بزن که خوب می‌زنی» در کنار مفاهیمی مانند «خداست یار و یاورت» و «توکل هست لشکرت» در شعر قرار گرفت تا هر دو مؤلفه ملی و مذهبی در کنار هم حضور داشته باشند. همین نگاه باعث شد افرادی با گرایش‌های مختلف، حتی کسانی که شاید تقید مذهبی کمتری داشتند، اما نسبت به وطن احساس مسئولیت می‌کردند، با این شعر ارتباط برقرار کنند و آن را زمزمه کنند.

این شعر موضعی منفعل ندارد

وی به استقبال گسترده مخاطبان از این اثر اشاره کرد و گفت: همان شب شعر را در کانال شخصی‌ام منتشر کردم و آن را برای شخص یا مجموعه‌ای ارسال نکردم. چند ماه بعد، در یکی از برنامه‌های مرتبط با جنگ، متوجه شدم این شعر توسط مهدی رسولی اجرا و خوانده شده است. همه این اتفاقات را لطف و عنایت الهی می‌دانم، زیرا خودم تلاشی برای دیده شدن آن انجام ندادم. این اثر بازخورد‌های فراوانی از داخل و خارج از کشور دریافت کرد و دوستان، کلیپ‌های متعددی را که با این شعر ساخته شده بود برایم ارسال می‌کردند.

حجت الاسلام مقدم اضافه کرد: دلیل این استقبال نخست این است که مردم ما روحیه‌ای حماسی و ضد ذلت دارند؛ آنها برنمی‌تابند که دشمن به حریمشان تعرض کند و آنها منفعل باشند یا عقب‌نشینی کنند. این شعر موضعی منفعل نداشت، بلکه فعال بود و حمایت از ایستادگی در برابر دشمن را ترویج می‌کرد؛ بنابراین با طبع و فطرت مقاومت‌جوی مردم ما بسیار سازگار بود. نکته دوم استفاده از نماد‌های ملی در کنار نماد‌های معنوی و مذهبی بود.

وی ادامه داد: فکر می‌کنم آن دوگانه‌ای که گاهی در ذهن برخی میان «ملیت» و «دین» ساخته شده، دوگانه‌ای نادرست است؛ شاید یکی از دلایل فراگیری این شعر، همین تلفیق نماد‌های ملی و مذهبی بود. البته اجرای بسیار خوب حاج آقای رسولی و نفس گرم ایشان نیز در فراگیر شدن این اثر بسیار مؤثر بود.

دیدار‌های شاعرانه با رهبر شهید (رحمت الله علیه)

مقدم که دوبار در محضر رهبر شهید (رحمت الله علیه) شعر خوانده درباره نشست‌های شعر ایشان گفت: من توفیق داشتم دو بار در جلسات دیدار نیمه رمضان حضور پیدا کنم که یک بار آن در دیدار مداحان بود. سال آخر، توفیق شعرخوانی در محضر ایشان را نیز داشتم و شعری را که در حال و هوای زیارت امیرالمؤمنین (ع) سروده بودم، خواندم. دعای ایشان در پایان دیدار که فرمودند: «ان‌شاءالله از طرف خود آن بزرگوار مأجور باشید»، برای من بسیار دلگرم‌کننده بود.

نگاهشان فقط ذوقی نبود

این شاعر آیینی ادامه داد: چنان‌که در همین جنگ‌ها دیدید که قطعات آقای چاوشی تا چه حد توانست در همدلی با مردم مؤثر واقع شود؛ این، قدرت و تأثیر ادبیات است. این جریان از صدر اسلام هم وجود داشته است؛ در تاریخ اسلام داریم که پیامبر (ص) به شعرا می‌فرمودند جریان کفر را هجو کنید و این خود بسیار تأثیرگذار بود

در نهایت، روحیه مردم با کلامی که شاعرانه بیان می‌شود، سازگاری بیشتری دارد.